pationes meas neglexi-
ſtis. Ego quoqꝫ in interi-
tu ur̄o riꝺebo; et ſubſāna-
bo cum uob́is qͦꝺ timeba-
tis aꝺuenerit. Cum irru-
erit repentina calamitas
et interitus quaſi tempe-
ſtas ingruerit. quanꝺo ue-
nerit ſuper nos tribulatō
et anguſtia; tunc inuoca-
bunt me et non exauꝺiā.
Mane conſurgent et non
inueniēt me; eo qꝺ̾ exoſā
habuerint ꝺiſciplinam.
et timoꝛem ꝺn̄i non ſuſce
perint; nec acquieuerīt
conſilio meo. et ꝺetraxerīt
uniuerſe coꝛreptioni mee.
Comeꝺent igitur fructꝰ
uie ſue; ſuis qꝫ conſiliis
ſaturabuntur. Auerſio
paruuloꝛū interficiet eos:
et pꝛoſperitas ſtultoꝛum
perꝺet illos. Qui autem
me auꝺierit abſqꝫ terroꝛe
quieſcet; et habunꝺantia
perfruetur maloꝛum ti-
moꝛe ſublato. ſcꝺ̕m.
ili mi ſi ſuſceperis ſer-
nones meos. et manꝺata
mea abſconꝺeris penes te.
ut auꝺiat ſapientiā auriᔆ
tua; inclina coꝛ tuum aꝺ
cognoſcenꝺā pꝛudentiam.
Si enim ſapientiam īuo
caueris. et inclinaueris
coꝛ tuum pꝛudentie. ſi q̄
ſieris eam quaſi pecuniā


et ſicut theſauros effoꝺe
ris eam; tunc intelliges
timoꝛem ꝺomini. et ſciē-
tiam ꝺei inuenies. quia
ꝺn̄s ꝺat ſapientiam; et
ex oꝛe eius ſcientia et pꝛu-
ꝺentia. Cuſtoꝺiet rectoꝝ
ſalutem. et pꝛoteget gra-
ꝺientes ſimpliciter. ſeruās
ſemitas iuſticie. et uias
ſcōꝛum cuſtoꝺiens. Tūc
intelliges iuſticiam et iu-
ꝺicium et equitatem; et
omnē ſemitam bonam
Si intrauerit ſapientia
coꝛ tuum. et ſcientia aīe-
tue placuerit. conſilium
cuſtoꝺiet te. et pꝛudentia
ſeruabit te; ut eruaris ꝺe
uia mala ab homine qui
peruerſa loquitur. qui re-
linquūt rectum iter. et
ambulant per uias tene-
bꝛoſas. Qui letantur cū
malefecerint; et exultāt
in rebus peſſimis. Quoꝝ
uie peruerſe et infames
greſſus eoꝛum. Ut erua-
ris a muliere aliena. et
ab extranea que mollit
ſermones ſuos. et relin-
quit ꝺucem pubertatis
ſue; et pacti ꝺei ſui obli-
ta eſt. Inclinata eſt enī
aꝺ moꝛtem ꝺomus eius;
et aꝺ inferos ſemite eius.
Dm̄s qui ingreꝺiuntur
aꝺ eam non reuertentur.


